De Gorde is terug. Met twee deuren, 270 elektrische pk en aandrijving op de achterwielen. Renault 8 Gordini Concept katapulteert het icoon uit 1964 recht naar vandaag. Nostalgie? Nee hoor. Volgens designbaas Alexandre Malval draait alles om pure passie voor auto's.

Erfgoed dat blijft leven

Renault haalt de laatste jaren graag klassiekers van stal. Telkens met een eigentijds design dat verleden en toekomst met elkaar laat praten. Deze conceptcar past perfect in dat rijtje.

Straks krijgt hij een vaste plek in Renault Collections, het nieuwe museum in Flins. Daar staat hij tussen historische modellen, archiefstukken en kunstwerken. Over zo'n vijftien maanden gaan de deuren open voor het publiek.

De originele Gorde uit 1964

In 1964 verscheen de Renault 8 Gordini. Motor achterin, 95 pk, achterwielaandrijving. Snel als een raceauto, maar ook veeleisend. Wie hem temde, kon daarna alles rijden. Een hele generatie coureurs leerde in de Gorde het vak, onder wie Jean Ragnotti.

Renault maakte zo sportieve prestaties betaalbaar. Tien jaar voor de GTI een rage werd. En die dubbele witte streep? Die groeide uit tot een icoon.

Honderd procent Renault

De R17 showcar ontstond samen met designer Ora Ito. Deze Gordini komt volledig uit eigen huis.

Alles begon met een interne wedstrijd bij Renault Design. Het enthousiasme was enorm. Designers leverden spontaan meer dan 300 schetsen in. Klassiek retro, futuristisch, GT, een mix van erfgoed en moderne scherpte. Elke richting passeerde de revue.

Twee ontwerpen haalden de finale als schaalmodel op 2:5. Zo kon het team ze naast elkaar zetten. Uit beide kwamen de sterkste elementen samen in één nieuw plan.

Proporties van een rallyauto

Compact en gespierd. De coupé meet 4,12 meter in de lengte, 1,88 meter in de breedte en amper 1,27 meter in de hoogte. Vooraan staan 19 inch velgen, achteraan 20 inch. Zo zit hij stevig op de weg, net als een moderne rallywagen.

Het origineel had vier deuren, deze versie telt er twee. De neus oogt agressief, met een scherpe V en zes koplampen.

De achterkant is breed, krachtig en sterk gebeeldhouwd. Een verwijzing naar de motor achterin en de achterwielaandrijving van toen. Alleen levert nu een elektromotor van 270 pk het vermogen. Een lichte helling naar achteren onderstreept de sportieve ambities.

De grotere achterwielen geven de auto bovendien visueel vaart. Volgens Malval een knipoog naar het rijplezier dat het origineel zo bijzonder maakte.

In de geest van een café racer

In de wereld van custom motoren is café racer razend populair. Het principe is simpel. Strip een oude motor tot de essentie en laat materialen en mechaniek puur spreken. Renault paste die aanpak eerder toe op de Renault 5 Turbo 3E.

Bij de Gordini Concept verdween alles wat overbodig is. Zelfs de retrodetails kregen een slankere vorm. De vroegere chromen sierlijst op de flank zit nu verwerkt in de carrosserie zelf. Als een strakke lijn die spanning van binnenuit lijkt op te bouwen.

Ook heel wat naden zijn weg. De motorkap loopt naadloos over in de neus en gaat er in één stuk af, net als bij sommige raceauto's.

Knipogen naar het origineel

Qua proporties lijkt de nieuwe Gordini nauwelijks op zijn voorganger. Toch duiken overal verwijzingen op.

De letters van de naam Gordini zijn verfijnd en dragen de groeven van de oude badge. Daarnaast prijkt een nieuw embleem: een 8 opgebouwd uit acht segmenten. Het doet denken aan gefreesde onderdelen uit die tijd. Binnenin eert een wapenschild de Gorde, als eerbetoon aan het ruitlogo op de neus van het origineel.

Het verzonken reliëf langs de taillelijn bleef behouden. Vandaag stuurt het de luchtstroom naar een nieuwe luchtinlaat. De rechthoekige wielkasten keren terug en maken het profiel extra gespierd.

De neus, zonder grille, snijdt met zijn afgeschuinde vorm door de lucht. De extra lampen van de rallyversie zijn nu geïntegreerd. Resultaat: zes ronde koplampen in dezelfde opstelling als vroeger, verzonken in de carrosserie. Achteraan liggen de lichten perfect vlak. Uitgeschakeld zie je ze amper.

Ook de schelpvormige spiegels, de grille over de volle breedte onderaan de voorruit en het ventilatierooster achteraan maakten de oversteek. Mooi om te zien, en nuttig bovendien.

Bleu de France in drie lagen

De kleur is geïnspireerd op Bleu de France, het vaste blauw van de oude Gordini. De nieuwe lak bestaat uit drie lagen, met een iriserend pigment en een blauw getint bindmiddel. Dat geeft diepte en rijkdom. In het licht verschijnt het historische blauw langs de randen en komen de gebeeldhouwde lijnen volledig tot hun recht.

De dubbele witte streep als leidraad

Vroeger was de dubbele witte streep versiering. Nu bepaalt hij de structuur van het design. De grille onderaan de voorruit en het verlichte patroon in de achterlichten volgen netjes dezelfde lijn.

Zelfs in het interieur loopt de streep door, over de bovenkant van het dashboard. Daar kleurt hij van wit naar blauw. Exterieurdesigner Kévin Goncalves benadrukt dat het om bouwstenen gaat die het hele ontwerp sturen, niet om stickers.

Interieur zonder franjes

Binnen gaat het design een stuk gedurfder te werk. De dashboardkap loopt nog altijd over de volle breedte. Het dashboard zelf is een horizontale strip in geborsteld aluminium. Daarop zweven ronde digitale schermen met dikke randen, een echo van de 3D koplampen.

Plastic maakte plaats voor geborsteld aluminium, voor de bediening en grote oppervlakken. Alcantara zorgt voor contrast. Niets leidt de bestuurder af. Enkel de rode stip op de stopwatchknop midden op het dashboard trekt de aandacht.

De stiksels op de deurpanelen doen denken aan de curbs van een circuit. De kuipstoelen knipogen naar de oude zetels, die plat waren en zonder hoofdsteunen. Zitting en rugleuning in blauw ribfluweel steken mooi af tegen het zwart. Indirecte sfeerverlichting onder het dashboard maakt het hightech plaatje compleet. Het carbon van de carrosserie blijft trouwens buiten.

Het aantal onderdelen in de cabine is bewust beperkt. Elk stuk is strak afgewerkt en dient zowel de structuur als de afwerking. Overbodige elementen? Die vind je nergens.

Amédée Gordini, de tovenaar

Amédée Gordini ging in 1957 voor het eerst in zee met Renault. Bij de Dauphine Gordini tilde hij het vermogen van 32 naar 37 pk. Het begin van een succesreeks. Daarna volgde de Renault 8 Gordini, die de dubbele witte streep een plek in de racegeschiedenis bezorgde.

Zijn bijnaam had hij niet gestolen. Gordini veranderde de meest bescheiden motor in een volbloed. Een tekentafel had hij niet nodig. Hij stond gewoon naast de frezer en vertelde hem hoe hij de onderdelen rechtstreeks uit het blok moest snijden. Pas daarna kreeg de tekenaar het afgewerkte stuk om er een plan van te maken. Pure tovenarij voor elke ingenieur die zichzelf respecteert.